X
تبلیغات
تنهایی

تنهایی

هيچکس با من نيست !...مانده ام تا به چه انديشه کنم...مانده ام در قفس تنهايی...در قفس ميخوانم... چه ..

darre   kande kari mikone  ta akhar  omrrrrrr bemune!

+ نوشته شده در  شنبه دهم دی 1390ساعت 9:59  توسط هنوز نمیگم  | 

به هوس هوااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااا                        

+ نوشته شده در  چهارشنبه نهم شهریور 1390ساعت 0:56  توسط هنوز نمیگم  | 

سلام؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟
؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟
؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟


یه جوری شدمــــــــــــــــــــــــ؟؟!!!!!

+ نوشته شده در  جمعه بیست و یکم مرداد 1390ساعت 23:8  توسط هنوز نمیگم  | 

 

برش داشتم

 

www.3-2class.blogfa.com

 

 

 

+ نوشته شده در  چهارشنبه چهاردهم مهر 1389ساعت 16:10  توسط هنوز نمیگم  | 

سلام داشتیم با پسر داییم حرف می زدیم که یه داستان گفت درباره ی دوستش خوب حالا ازش اجازه گرفتم که به شما هم بگم خیلی باحاله داستان بی ظرفیتی یه پسره...نظر یادت نره!!

از زبون دوست پسر داییم:یه روز دختر عموم گفت خونه تنهام بیا کارت دارم پس منم یه سر رفتم داروخونه وبعدش هم اونجا رفتم.

دختر عموم راست میگفت کسی خونه نبود.گفت من میرم تو اتاق چراغ ها رو هم خاموش میکنم تویک دقیقه ی دیگه بیا...

دختر عموم رفت تو اتاق و هنوز در رو نبسته بود شروع کردم به دراوردن لباس هام ۳۰ثانیه هم نشده بود رفتم تو...  .....

با کلی هیجان چراغ ها رو روشن کردم منتظر بودم برای اولین بار دختر عموم رو بدون لباس ببینم ........

 

ولی اولین چیزی که دیدم بادکنک و برف شادی بود. (خاطرات بدترین جشن تولد من)

 

+ نوشته شده در  چهارشنبه چهاردهم مهر 1389ساعت 16:9  توسط هنوز نمیگم  | 

میخواستم تختش کنم ولی گفتم اینطوری بهتره تا یه فکری به حالش بکنم...
+ نوشته شده در  دوشنبه پنجم مهر 1389ساعت 19:32  توسط هنوز نمیگم  | 

کاش قلبها وسعت میگرفت / شمع با پروانه الفت میگرفت
کاش توی جاده ی زندگی/ خنده از غم سبقت میگرفت

وب سایت:dokhmal-pesmal.blogfa.com

+ نوشته شده در  پنجشنبه بیست و پنجم شهریور 1389ساعت 14:1  توسط هنوز نمیگم  | 

سکوت کوچه هاي تار جانم، گريه مي خواهد

تمام بند بند استخوانم گريه مي خواهد

بيا اي ابر باران زا، ميان شعرهاي من

که بغض آشناي آسمان گريه مي خواهد

بهاري کن مرا جانا، که من پابند پاييزيم

و آهنگ غزلهاي جوانم گريه مي خواهد

چنان دق کرده احساسم ميان شعر تنهايي

که حتي گريه هاي بي امانم، گريه مي خواهد

شعری از مژگان

+ نوشته شده در  پنجشنبه بیست و پنجم شهریور 1389ساعت 11:44  توسط هنوز نمیگم  | 

تنهایی های من

                                                                    

من لوس شدم .                                                                  

    آن قدر که دیگر هیچ کس تحملم نمی کند ، بس که زود رنج و کم طاقتم .

  هیچ وقت ، هیچ کس اشکم را ندیده بود .

  هیچ یاد نگرفته بودم برای آدمها حرف بزنم .

    درد و دل کردن خیلی سخت است .

                      من یکی که بلد نیستمش .

        قدیم تر ها ...

           تو همون رستوران بی کلاسه روی رودخونه  ،

 بعد از آن همه خنده الکی که عضلات صورتم را خسته کرد ،

     فقط  تو حواست بود که حواسم نیست .  رفتم  ... 

      تا حسابی اشک بریزم و عجیب آن که هرگز نفهمیدی  .

     حواست بود که می خواستم یک جا خودم را گم و گور کنم .

         یک جا تمام شوم ، یک جای تاریک ِ یواشکی .

                
        گفتم بدانی ،  

حالا ، تو تنها کسی هستی که نباید اشک هام را  ببینی !

                 ترس هایم را بشنوی  !

    تا یادم نرفته بگویم ،   

               دست هایم یخ زده  دراین تابستان گرم !

 

    فاجعه از آن جا شروع می شود که دست تو هم سرد است

 

    و مهربان 

 

             و ستاره نیست

 

                   و اکسیژن نیست

 

                             و امنیت نیست

 

                            و آزادی ...

 

                 امان از این قلب من که درد می کند ...

           باز فکر میکنم جای من این جا نیست .

   من دلم  می خواسته هر جا که می روم ،

       تنها شبحی باشم که هیچ کس نبیندم .

 می گویم ؛ «  یا باید شبیه آدم ها باشی ، یا نباشی » ...   

 

         هیچ وقت و هیچ جا . من هم نیستم!

 

   راستش را بخواهی تنها گاهی نگران دست هایت می شوم .

            آخر      سرد        است . 

                  و من حالا یادم می رود باید نگران باشم .  

          گفتی وقتی بر می گردی  همه چیز درست می شود .

                     با این همه باکیم نیست .

             « دیگر اینجا کسی منتظرت نیست ،  برنگرد !! »

 

 

           بگذار بگویم :  

                  هیچ وقت هیچ چیز اینجا درست نمی شود . 

                     من می مانم در حسرت یک سرپناه امن

                  و یک خواب راحت

 

              و  درست نمی شود

 

      و تو بر می گردی  و دست هایت سرد است ...          

               می خواهم بنوازم . اَه که چه بی استعدادم من ...  .

      دیر یا زود تمام می شود همه چیز .

     می سپارم  خودم را به جادوی کلمات :

            جای من یک دل سیر بخواب . جای من یک دل سیر بخند

              بنوش .

 

                 زندگی کن .

                         نفس بکش ...

                   من حالا نیستم .

          شبحی که هیچ کس نمی بیندش .

 

       این همه ، قسمت من از تمام دنیا بود ...

 

+ نوشته شده در  چهارشنبه بیست و چهارم شهریور 1389ساعت 18:12  توسط هنوز نمیگم  | 

 

 باز باران

نه نگویید با ترانه

می سرایم این ترانه جور دیگر

باز باران بی ترانه

دانه دانه

می خورد بر بام خانه

یادم آید روز باران

پا به پای بغض سنگین

تلخ و غمگین

دل شکسته

اشک ریزان

عاشقی سر خورده بودم

می دریدم قلب خود را

دور می گشتی تو از من

با دو چشم خیس و گریان

می شنیدم از دل خود

این نوای کودکانه

پر بهانه

زود برگردی به خانه

یادت آید هستی من؟؟؟؟

آن دل تو جار می زد

این ترانه

باز باران

باز می گردم به خانه

 

+ نوشته شده در  سه شنبه بیست و سوم شهریور 1389ساعت 18:11  توسط هنوز نمیگم  |